قدر بدان....

بعضی لحظات را باید قدر دانست. لحظاتی که فرصتی است تا برگردی، تا به خود آیی، تا رها شوی ازین هزار توی دروغ و ریا...

لحظاتی آسمانی که تجسمی زمینی می یابد...

لحظاتی که از هزار ماه بالاتر است ...  

به اندازه ی یک عمر...اگر خیلی خوشبین باشیم...

فکر کن.... می توانیم به اندازه ی یک عمر تازه شویم...نو شویم و پوست بیندازیم و رها شویم از این پیله ای که به خود پیچیده ایم که با ما نیز می گوید  "یا ایها المدثر..."

به اندازه ی هزار ماه می توانیم اشک بریزیم و بخواهیم ...

به اندازه ی هزار ماه استغفار...هزار ماه امان...

و می توانیم به اندازه ی تمام عمرمان در خواب باشیم...

و  چه خواب جاهلانه ایست  خواب لحظات قدر...

لحظاتی  که تماما رحمت است تا سحر... "سلام هی حتی مطلع الفجر"

در این لحظات یک سال به جلو هدایتمان می کنند...این خرافه نیست... حساسیت عجیبی در این لحظات وجود دارد...

یک ساااااااااااااااااااااااااااااااااااااال...

و مقدر می شود آنچه که برایمان خواهد آمد...

لحظاتی که قسم خورده که هر چه بخواهی اگر از سر اخلاص باشد خواهی گرفت...

این تنها باریست که هیچ ضمیمیه ای گرفتارت نمی کند... هر چه بخواهی...

وزیبا آنجاست که هیچ محدودیتی هم نگذاشته است ...

تفاوتی نمی کند که کجای خط انسانیت ایستاده ای...

این را باور کن...قلبا... که هر چه بخواهی در این لحظات خواهی گرفت...

ولی این میان یک شرط وجود دارد...

شرطی که ساده نیست...

 وآن اینست که کوچکترین شکی نداشته باشی....

 باید قلبا معتقد باشی که او به وعده اش عمل خواهد کرد...

بیاییم و قدر بدانیم این لحظات را...

بزرگی می گفت:"آرزوهایت را در این شب طومار کن و با خودت ببر...بنشین ...بخواه...اگر می توانی با اشک بخواه که دوست می دارد ناله ی بنده اش را ...و برخیز...با اطمینان برخیز...

آرزوهایت را ثبت کن...آن ها را که گرفتی از طومارت پاک کن وآنها را که نگرفتی به یاد داشته باش تا زمان به تو ثابت کند که آن ها را به اشتباه خواسته ای..."

پس شک نکن ...

فرقی نمی کند کجا ...اما امشبت را بیدار باش...امشبت را در تهجد بمان...

اگر هم برای خودت آرزویی نداری...برای فرج دعا کن...که خود فرج کارهاست...

امشب تنها شبی است که جرات میکنیم بگوییم"عزیز علی ان اری الخلق ولا تری..."

 پس قدر بدان...

برای رفتگانت هم طلب مغفرت کن... روزی ما هم به این دعا محتاج خواهیم بود...

اگر نمی دانی چه کلماتی را در بر زبانت جاری کنی مناجات امیرالمومنین در مسجد کوفه را بخوان...حرف های دل توست که بر زبان علیست...

 

 دلت شکست ،از دوستانت هم یادی بکن....

 

 

                                                                                        "یا علی"